This is page is no longer in English, I'm sorry!

Aangeraden is om deze pagina te bekijken met IE, maar FF gaat ook prima.

Screlons en bizarre konijntjes (Welkom!)

*Dat is dan 800 neopunten*, zegt de acara achter de kassa.
Je overhandigt hem het geld, neemt de screlon aan en loopt de deur van de Brightvale vruchtenwinkel uit. Net wanneer je een hap van de heerlijke vrucht wilt nemen, wordt je aandacht getrokken door een klein pluizig staartje in het gras. Het wiebelt zachtjes heen en weer, alsof het onschuldige pluizeding het fijn vindt om gekriebeld te worden door het gras. Je kijkt wat beter en nu wordt ook de eigenaar van het staartje zichtbaar. Het kleine konijntje draait zich naar je toe, kijkt je recht in je ogen aan en zet het op een loopje.

Zo gaat dat nu eenmaal met konijntjes, denk je. Ze slaan altijd op de vlucht als ze iets zien bewegen, bang om gegrepen te worden door een roofdier. Maar net wanneer je weer wilt verdergaan met je tocht, zit ie er weer. Zijn blauwgrijze vacht is nu beter zichtbaar en hij kijkt je alweer aan met zijn grote ogen en hangt zijn kopje schuin, alsof hij iets van je verwacht. Je vindt het maar een raar beestje en dus keer je hem de rug toe om verder te gaan.
*Miep!*
Je schrikt even maar draait je niet om, want je weet dat je grarrl die thuis zit niet overeen zou komen met het kleine dier, en je zet je tocht verder.
*Pff, lastig publiek*, hoor je een mopperende jongensstem zeggen, *Moet ik hier nu al staan jongleren?*
Sprak het konijntje nou net tegen je? Je draait je om, ziet het konijntje opnieuw de struiken in vluchten en besluit het ditmaal wel te volgen.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Welkom guest in theater Helios en tegelijk ook Vandradx' petpage! Hier kan je alles over haar te weten komen. Er wordt nog gewerkt aan deze pagina maar voel je vrij om al eens te lezen. (:

Ally

Het konijntje schijnt niet te merken dat je hem volgt en hij brengt je dieper het bos in. Terugkeren lijkt je beter dan doorgaan met de achtervolging, maar je nieuwsgierigheid verhindert dat. Het is nu pikdonker in het bos en je ziet geen steek. Ook het konijntje is nergens meer te bespeuren. Voorzichtig tast je om je heen met je handen en voeten en hoor je de takken ritselen. Opeens stomp je ergens tegen aan. Het klinkt als hout, maar het is beslist geen boomstronk of een tak. Wanneer je probeert er overheen te stappen, merk je dat het een trap is waarop je loopt. Het hout kraakt onder je voeten terwijl je steeds hoger de trap opgaat die maar vier treden hoog lijkt. Dan hoor je opeens gekuch.
*Hallo, is daar iemand?* roep je bang.

Er komt geen antwoord en je loopt wat verder door, op een wat je voeten waarnemen houten grond.
Bam bam bam bam...
Er klinkt luid tromgeroffel en een paar meters van jou vandaan verschijnt een rode lichtstraal. Verbaasd zet je een stap in de richting van de straal maar je stopt meteen wanneer je er een schim ziet in verschijnen.
*Hallo?* vraag je bang, *ik ben verdwaald, kan je me help-
Je stopt met praten wanneer je ziet wat de schim voorstelt.
Het lijkt een soort neopet, een poogle misschien als je de oren bekijkt, maar de neopet draagt een groot masker met pluimen en lijkt wel uit stof gemaakt te zijn. De gele ogen van de neopet lijken je niet op te merken en kijken een andere kant op. Dan begint de neopet kakelend te lachen, als een soort gemene heks. *Muwhahahahaha...*
Je gilt het uit en opeens klinkt er gelach, alsof er vijftig wezens je tegelijk uitlachen. Waar ben je in Neopia's naam terecht gekomen? Het spookbos? Of erger?

De neopet komt jouw kant op, steeds dichterbij, maar toch kijken de ogen niet precies naar jou. Het lijkt wel of ze recht door jouw heen staren. Achter je verschijnt er opeens een gele lichtstraal en je besluit naar daar te rennen, weg van het vreselijke gemaskerde wezen. Maar terwijl je rent bots je tegen een ander wezen op, die je gek genoeg herkent en er klinkt alweer gelach. Het wezentje waarop je bent gebotst is het konijntje met de blauwgrijze vacht. Hij lijkt te doen alsof hij bang is voor het wezen dat op hem afkomt, maar tegelijk lijkt hij verbaasd je te zien.
*Ga van het podium af, gekkie!* fluistert hij verontwaardigd.
*Podium?* vraag je verbaasd en op een luidere toon dan hij.
Er klinkt alweer gelach, maar dit keer in mindere mate.
Koude handen grijpen je vast aan je armen en je wordt voorzichtig van het podium weggeleid. De handen brengen je naar een door lampionnen verlichte open plek. Nu merk je dat de handen van een grote schaduw mynci zijn. *De ingang voor het publiek is deze kant op*, zegt hij een beetje geïrriteerd en hij wijst naar een groot bord waar Zitplaatsen op staat.
Verward volg je het verlichte pad naar de zitplaatsen en plof je neer op het gras naast een grote meneer die raar aan het giechelen is. Ondanks de schrik en verwarring probeer je van het toneel te genieten...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Persoonlijke info


Naam: Ally
Bijnaam: Vandra
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 17 jaar
Talenten: Acteren, improviseren
Persoonlijkheid: Grappig, nieuwsgierig, moedig, creatief, maakt graag plezier en kan soms hyperactief doen

Ally is een 17 jarig zigeunermeisje die zich sinds haar 15de bij het zigeuner groepje Dahlia heeft gevoegd. Ze reist samen met haar vrienden heel Neopia af en overnachten in caravans en tenten. Om wat geld te verdienen heeft het zigeuner groepje een reizend openluchttheater opgericht, genaamd Helios, waarin ze veel toneelstukken spelen voor mensen die geïnteresseerd zijn. Komedies vindt Ally het allerleukst om te doen, vooral hun bekenste en meest getoonde toneelstuk, Een dans met Lucifer, waarin Ally de hoofdrol speelt van de gemene heks Vandra. Omdat Ally hierdoor bekender is geworden noemen velen, vooral nieuwkomers in het zigeunergroepje, haar Vandra. Ally vindt haar bijnaam helemaal niet erg en is dol op acteren. Ze heeft veel talent en kan goed in haar rol blijven, zelfs als er iets misgaat op het podium. Als ze niet aan het acteren is, knutselt Ally graag vanalles, zoals lampionnen en kettingen, of gaat ze wat op ontdekking in Neopia.

Design

Hier zie je een volledig overzicht van hoe Ally eruit ziet in haar zigeunerkledij. Op het podium draagt ze natuurlijk iets anders. De dahlia bloem die ze draagt was haar gegeven toen ze bij het Dahlia-kamp kwam. De tambourijn draagt ze meestal bij zich, want in het Dahlia-kamp weet je nooit wanneer het tijd is voor muziek!

Vandra


Dit is hoe Ally eruit ziet op het podium, wanneer ze verkleed is als Vandra de heks. Haar kostuum is redelijk ingewikkeld en het kost wat tijd om alles aan te doen. De oren en het lichaam zijn een stoffen pak, maar voor Vandra's gezicht gebruiken ze make-up. De zoom van het pak zit onder haar cape verstopt, die kan je dus niet zien. En Ally's normale bruine haren zitten verstopt onder de rode pruik. Als extra versiering hangen er veren rond Ally's achterpoten.

Hoewel Ally dol is op zich verkleden als Vandra, heeft ze een grote hekel aan de make-up die ze moet dragen. Vroeger droeg ze een masker, maar dan is men overgestapt op make-up voor Vandra, aangezien haar dit nog angstaanjagender maakt. Sommige andere personages gebruiken wel nog maskers, aangezien make-up duur is.

Wat er gebeurt met Vandra in het toneelstuk zal hier worden geschreven.

Shakespeare

Wanneer het toneel na een uur en een half gedaan is, slenter je samen met de andere mensen naar de uitgang, nadenkend over het grappige toneel. Een paar kinderen wijzen je aan en een van hen roept: *Kijk, dat is die rare van in het begin van het stuk, wanneer Vandra dat konijntje straft!*
De andere kinderen lachen maar je doet alsof je niets hebt gehoord en je volgt een paar mensen die lampen bijhebben, omdat het nog steeds erg donker is in het bos. Dan schiet er je plotseling iets te binnen: je hebt nog niet betaald voor het toneelstuk! Je keert snel terug, naar de richting van het theater, dat ondertussen wordt afgebroken door een paar neopets in zigeunerkledij. Zou er dichtbij een zigeunerkamp zijn? Je benadert de podiumafbrekers en vraagt aan een knorrig uitziende pteri waar de kassa is.
*Kweenie,* zegt hij,*effe vragen- hé Rebenga!*
Een gouden gelert die net een spin van zijn poot afveegt en trillerig achteruit kruipt, draait zijn hoofd naar jullie toe.
*Wat?*
*Waar kan je betalen voor 't toneel?*
Rebenga wijst naar een paar tenten die verderop staan. Daar moet vast ook het zigeunerkamp zijn. Je bedankt de twee en volgt een verlicht pad naar de tenten. Wie dan ook die prachtige lampionnen heeft gemaakt, had er vast veel werk aan, denk je bewonderend. Aangekomen bij de tenten zie je ook enkele caravans staan, maar nergens hangt een bordje met kassa of iets dergelijks.
*Hé, jij daar!* hoor je achter je.
Je draait je om en ziet de poogle die de rol van Vandra speelde, nog half in kostuum, op je afkomen.
*Ben jij niet dat persoontje van in het begin die de hele show verpest heeft?* vraagt ze met een boze blik.
Een plotse schuldgevoel overvalt je opeens en je weet niet wat te zeggen. Tot je verbazing begint ze te glimlachen.
*Ik plaag je maar hoor! Het was best eens leuk om op een andere manier te beginnen. Ik ben Ally, maar noem me gerust Vandra, zoals iedereen. En jij bent?*
Je zucht opgelucht en vertelt haar je naam. Dan komt het kleine, blauwgrijze konijntje opeens naar jullie toe.
*Hé Vandra, heb jij mijn-* hij stopt met praten wanneer hij je opmerkt.
*Wel wel wel, als dat niet de verpester van het toneel is!* hij stampt nerveus met zijn linkerachterpoot op de grond en kijkt je boos aan. Je glimlacht lief naar hem, denkend dat het de gewoonte is van de acteurs om grapjes te maken, maar het konijn schijnt zijn boosheid te menen.
*Ach, overdrijf toch niet, Shakespeare,* zegt Vandra op een kalme manier, *alles verliep toch prima?*
*Shakespeare?* vraag je verbaasd. Is dat niet de beroemde schijver van onder andere Romeo en Julia?
Het konijntje lijkt toch steeds kwaad, zucht even, neemt een trotse maar serieuze houding aan en antwoordt:
*Klopt, ik ben Shakespeare. Acteur en scriptschrijver van ons theather Helios en -sorry dat ik het zo bot moet zeggen, maar het is de waarheid- de slimste van ons zigeunerkamp Dahlia.*
Je maakt een kleine buiging en Shakespeare -hoewel hij een erg serieuze houding blijft aannemen- tovert een kleine glimlach tevoorschijn.
*Als jullie mij nu willen excuseren zou dat fijn zijn, want ik zoek nog steeds mijn bril!*
Hij knikt naar jou en Vandra en hopt naar een paarse caravan wat verderop.
*Is hij echt zo slim als hij beweert?* vraag je vol ngeloof -hij had zijn bril namelijk al op zijn neus staan- aan Vandra. Ze glimlacht alweer.
*Ja hoor, hij ken wel alle muffinsmaken in Neopia op alfabetische volgorde.*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Shakespeare is een Eizzil met een blauwgrijze vacht die samen met Vandra, zijn beste vriendin, in het Dahlia kamp woont. Hij is erg serieus van aard en ziet zichzelf als een slimme, getalenteerde schrijver en dus heeft hij zichzelf naar de beroemde schrijver Shakespeare genoemd. Naast het meeschrijven aan scripten of het spelen van kleine toneelrollen, heeft Shakespeare nog een andere taak in het Helios theater dat hem minder bevalt: het lokken van mensen met zijn konijnachtige schattigheid.

Al heel lang zit Shakespeare bij het Dahlia kamp, maar toch verkiest hij om geen zigeunerkledij te dragen. Hij vindt het lastig zitten en is niet zo dol op de typische zigeuner kledij. Toch vindt hij het deftig om IETS aan te hebben en daarom draagt hij een rode strik rond zijn hals. Een bril draagt hij ook, maar dat gebruikt ie om te lezen.

Shakespeare heeft maar een grote zwakte en dat zijn muffins: als die in de buurt zijn kan hij zich erg hyperactief gedragen.

Verhaal

Wanneer Vandra klaar is met vertellen over Shakespeare, komt het konijn uit de caravan, met alweer een boos gezicht.
*Grappig hoor Vandra, kon je me niet even vertellen dat ik mijn bril al op had? Dat doe je nou altijd!*
Vandra gniffelt. *Sorry*, zegt ze kortaf.
Shakespeare wendt zich weer tot jou.
*Oh, ben jij er nog steeds?* vraagt hij zeurderig.
Jij en Vandra hadden de hele tijd zitten praten toen Shakespeare binnen zat en het was ondertussen al wat later geworden.
*Oh ja,* herinner je je weer, *ik moet nog betalen voor het toneel. Maar dan moet ik er weer vandoor.*
Shakespeare kijkt ongerust naar boven. Zelfs tussen de bomen is de volle maan goed te zien.
*Nu het toch al na middernacht is, is het misschien verstandiger hier te blijven.*
Shakespeare schijnt te menen wat hij zei, maar lijkt ook een beetje geïrriteerd.
*Waarom?* vraag je verbaasd.
Shakespeare antwoordt niet en gaat weer de caravan naar binnen. Jij kijkt Vandra vragend aan, die met haar ogen rolt, en kalm zegt: *Weerwolven...*
Je aarzelt geen seconde om haar te volgen als ze haar caravan binnengaat.

De caravan is aan de buitenkant dan wel paars, maar binnenin de caravan heersen er verschillende kleurtjes- en geurtjes. In de ene hoek staan twee bedden- vermoedelijk het kleinere voor Shakespeare en de iets grotere met een lappendeken voor Vandra- en de rest van de kamer is gevuld met willekeurige spulletjes: iets wat je niet in een gewone kamer aantreft. Er liggen verschillende maskers, stofjes en scripten op de grond, op de felgekleurde kasten staan kaarsen en wierook, als gordijnen zijn kleurrijke kralen gebruikt en in een hoekje liggen drie onafgewerkte lampionnen.
*Die lampionnen...* begin je, maar Vandra onderbreekt je.
*Ja, die moet ik nog eens uit elkaar halen en opnieuw maken, die zijn wat mislukt...*
*Nee, ik bedoel. Er hangen lampionnen buiten, heb jij die allemaal gemaakt?*
Vandra glimlacht. *Die zijn mooi hé? Ik heb er daarvan een paar gemaakt, maar we maken het samen met verschillende neopets. Dat fleurt de boel wat op. Al is het veel werk ze er weer af te halen als we weer verder gaan, maar-*
*Hallo, ik probeer hier te slapen hoor!* zegt Shakespare knorrig. Hij was al in zijn bed gaan liggen. Al fluisterend neemt Vandra een wollen deken en geeft die aan jou om op te slapen.
*Sorry dat ik niets beter heb, ik zou je mijn bed aanbieden maar die is vrees ik wat te klein...*
Jullie gaan beiden liggen en het is even stil. Je denkt aan het gesprek die je met Vandra had en opeens schiet er je iets te binnen, wat je angstig maakt.
*Hé Vandra, meende je dat, over die weerwolven? Zijn er echt weerwolven in het bos?*
Vandra geeuwt. *De meeste neopets van ons zigeunerkampje hebben een sterk geloof in weerwolven, maar ik persoonlijk geloof er niet in.*
*Dat komt omdat je er nog nooit een gezien hebt.* zeg Shakespeare met een serieuze stem.
Je schrikt omdat je dacht dat Shakespeare al lang in slaap lag.
*Oh, en heb jij er dan wél een gezien?* vraagt Vandra ngelovig.
*Nou...* begint Shakespeare betweterig, *die Ludro leek anders wel veel op eentje!*
Dan draait Shakespeare zich om en bemoeit zich niet langer met het gesprek.
*Ludro?* vraag je op een fluistertoon aan Vandra.
*Ludro was geen weerwolf, maar een gewone lupe, en de reden waarom Shakespeare al de hele avond knorrig doet tegen jou, als nieuwkomer...*
Je trekt een verbaasd gezicht naar Vandra.
*Luister maar,* zegt ze, *dan vertel ik je het hele verhaal...*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Het verhaal situeert zich twee jaar geleden, toen Ally nog de vijftienjarige Ally was en nog niet bij het zigeunerkampje zat. Je zult kunnen lezen hoe Ally Shakespeare ontmoet en hoe ze zich uiteindelijk dan toch bij het zigeunerkamp Dahlia voegt. Over het kamp zelf zal je ook nog wat feiten te weten komen. Veel leesplezier gewenst!

Hoofdstuk 1: Criminelen

Het was een mooie lente dag in Brightvale. De zon scheen fel, de bloemen stonden vol in bloei, de vogeltjes floten vrolijk en het leek even of vandaag iedereen een zorgeloos leventje leidde.

Maar één bepaalde roofvogel, een aasgier op precies te zijn, streek neer op de rotsen die ter bescherming dienden voor het kasteel van koning Hagan en staarde naar het bos dat Brightvale van Meridell scheidde. Aan de bosrand stonden caravans en tenten en uit die tenten huppelden jonge neopets naar buiten, spelend en stoeiend. Een witte kacheek kwam ook een tent uit en riep de kinderen om te komen eten. Meer Neopets verzamelden zich op de plek van de caravans en tenten en ze droegen een voor een bizarre kledij. De roofvogel wist maar al te goed dat ze zigeuners waren en in plaats van zich af te vragen waarom iemand überhaupt zo'n kleren zou willen dragen, staarde hij naar het eten die kookte in een pot boven het kampvuur dat een van de neopets had gemaakt. Waar halen ze dat eten vandaan, dacht de roofvogel opmerkzaam. Hij bleef staren naar het zigeunergroepje, bleef kijken hoe ze vrolijk hun eten op knabbelden en hoewel zijn maag luid knorde, dacht geen pluim op zijn hoofd eraan om wat voedsel bij hen te halen. Nee, hij wachtte af, alsof hij wist dat er iets speciaals zou gaan gebeuren. Toen de zigeuners klaar waren met eten, sprongen enkele van hen op en begonnen vrolijk muziek te maken op hun taboerijnen, mondharmonica's en andere instrumenten. De overige neopets stonden ook op en begonnen uitbundig te dansen op de vrolijke melodie van de muziek. En zo gingen ze maar door, lachend, dansend, muziek makend.

Toen het ging schemeren, ging de roofvogel opeens wat rechter zitten. Hij had een verdachte beweging gezien, en boog zich een beetje voorover om alles beter te kunnen zien. Een groot en nogal breed figuur, gehuld in een donkerbruine mantel, kwam onopgemerkt uit een van de caravans en sloop stilletjes weg van het kampje. Hij was haast onzichtbaar voor de andere zigeuners die onwetend verder dansten en plezier maakten, maar de roofvogel had hem wel degelijk gezien. Er verscheen een gemene grijns op het gezicht van de vogel terwijl hij wegvloog van zijn positie en de gedaante die het pad opging volgde.

Het werd steeds donkerder en uiteindelijk kwam de gedaante aan op de markt van Brightvale, waar nog enkele kraampjes open stonden, terwijl eigenaars van andere kraampjes hun spullen al begonnen in te pakken. Het was een drukke dag geweest en de heerlijke geuren van fruit, gebraden vlees en versgebakken brood hingen nog rond in de straten. Een rode gnorbu in een paarse jurk stak net wat broodjes in haar fluwelen zak, toen de gedaante een stokbrood die nog op plank lag meegriste en in zijn mantel probeerde te verstoppen. Hij draaide zich nonchalant om en stapte rustig verder naar een ander kraampje, maar schrok zich een hoedje door de gnorbu die luidkeels begon te krijsen.
*JIJ DIEF!*, riep ze boos en ze nam een ander stokbrood van de plank met de bedoeling de in bruin gehulde misdadiger te lijf te gaan. De gedaante zette het op lopen, met de gnorbu krijsend achter hem aan.
*HOUD DE DIEF, HOUD DE DIEF!*
Ze was sneller dan de gedaante had durven denken en toen ze hem eindelijk had ingehaald, mepte ze er op los.
*Gemenerd... hoe... durf... je... een...*-na elk woord gaf ze een tik op zijn hoofd-*arme.. vrouw... zo... te...BESTELEN?*
Bij het laatste woord had ze de crimineel zo'n enorme dreun gegeven dat hij er van wankelde. De roofvogel, die alles meegevolgd had, keek hoe de bruine kap van de gedaante, die nu een schaduw lupe bleek te zijn, afviel. Zij hoofddoek -dat duidelijk bij de outfit van een zigeuner hoorde- en kleurrijke sieraden waren nu beter zichtbaar.
*Hah!*, zei de gnorbu verontwaadigd, *Ik had het natuurlijk kunnen denken! Een zigeuner weet niets beters te doen dan van een ander te stelen!*
Ze wilde het stokbrood, dat nog steeds onder zijn jas zat, weer terugnemen, maar de roofvogel vloog naar de twee toe en verhinderde dat.
*Hé, wat moet dat nou, stom beest!* protesterend probeerde ze de roofvogel van haar weg te duwen, maar faalde daarin. De schaduw lupe keek de roofvogel glimlachend aan, knipoogde naar hem, liet zich nog even zien aan de andere marktlieden, deed zijn kap weer op zijn hoofd en verdween uit Brightvale. Toen de lupe uit het zicht was, ging de roofvogel eindelijk van de gnorbu af.
*Wat moet dat nou, nu is de dief weg!* zei ze boos terwijl ze haar jurk die scheef was gaan hangen weer recht trok. De roofvogel antwoordde echter niet, maar glimlachte en vloog zelfvoldaan naar het kasteel van Brightvale toe.
Zijn missie was grandioos geslaagd.

Hoofdstuk 2: -

Bla bla

Kennissen

Vandra heeft je de hele nacht beziggehouden met het verhaal uit haar verleden, zodat jullie beiden pas in slaap vielen bij zonsopgang. Diep in slaap merken jullie niet eens de luide kabaal op die de zigeuners maken tijdens het geld tellen, voedsel bijeenrapen en inpakken. Een xweetok die buiten staat, met een blauwe vacht en sneeuwwit haar op zijn hoofd en langs zijn nek, wacht geduldig voor de deur van de paarse caravan en kijkt hoe de zigeuners aan de overkant hun tenten uit elkaar halen. Het is duidelijk dat deze xweetok geen zigeuner is, aangezien hij geen kenmerkende kledij draagt, maar toch lijkt het alsof hij wel vaker langskomt in het Dahlia kamp: langskomende zigeunerkinderen zwaaien vrolijk naar hem en iedereen schijnt het normaal te vinden dat hij er is.
Als Shakespeare die net wat eten is gaan halen de xweetok ziet, rent hij nerveus naar hem toe en laat bijna de bessen uit zijn handen vallen.
*Is Vandra nog altijd aan het slapen?* piept Shakespeare met een hoog stemmetje terwijl hij de bessen stuntelig op de grond legt.
De xweetok staart Shakespeare aan met zijn felblauwe ogen en knikt.
*Nou, dan wordt het de hoogste tijd dat we haar wakker maken!*
De xweetok kijkt toe hoe Shakespeare de deur van de caravan grof openzwaait en tuurt nieuwsgierig naar binnen. Shakespeare springt op het bed van Vandra en schreeuwt:
*HÉ VANDRA, WAKKER WORDEN!*
Vandra duwt Shakespeare weg en wordt rustig wakker, maar jij springt vrijwel meteen recht van verschot en kijkt recht in de ogen van de xweetok.
Hij lijkt verbaasd je te zien maar glimlacht wat verlegen.
*Oh mooi, dan ben jij ook meteen wakker*, zegt Shakespeare doodserieus tegen je.
Je negeert Shakespeare's nogal droge opmerking, stelt je voor aan de xweetok en zegt: *En wie ben jij?*
Shakespeare antwoordt in de plaats van de xweetok: *Weet je niet wie dat is? Pfff, jij hebt duidelijk niet goed opgelet tijdens het toneel gisteren!*
Je kijkt wat beter naar de xweetok, en beseft dat hij wel veel lijkt op... *Lucifer! Hij speelde de rol van Lucifer, weet je nog?* zegt Shakespeare arrogant. *En hij is bovendien een grote fan van mijn schrijverskunsten!*
Vandra lacht hardop. *Die van de andere Shakespeare, niet de jouwe.*
Ook de xweetok grinnikt zachtjes en terwijl Vandra en Shakespeare verder kibbelen, beantwoordt hij eindelijk je vraag.
*Ik ben Zephyr.*
Je steekt je hand uit om zijn hand, of liever gezegd poot, te schudden, maar dan deinst Zephyr een beetje achteruit. Dat Zephyr qua persoonlijkheid helemaal niet op Lucifer lijkt is duidelijk, maar toch vind je hem op de een of de andere manier wel aardig.
*Ally,* zegt hij tegen Vandra, *je hebt dit laten liggen op het podium.* Vandra stopt de discussie met Shakespeare en neemt de linkeroor van haar kostuum aan.
*Dankje Zephyr.*
Zephyr knikt. *En nu is het tijd om te gaan*-hij kijkt door het kleine raampje van de trailer naar buiten-*en dat geldt voor jullie trouwens ook. We zien elkaar binnenkort wel weer.*
Zephyr kijkt jullie alle drie kort aan en gaat dan de caravan uit.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(!Opgepast: de beschrijving van sommige kennissen kan al wat info verklappen over het verhaal!)

Vrienden

Zephyr is qua karakter bijna het tegenovergestelde van Vandra: redelijk stil, verlegen, filosofisch en dol op winter, maar dat betekent niet dat Zephyr en Vandra geen goeie vrienden zijn. Zephyr is net als Vandra een zeer goeie acteur en hoewel hij niet tot het zigeuner groepje Dahlia behoort (hij reist vooral alleen), speelt hij toch af en toe mee in het Helios theather. Hij speelt de grote rol van Lucifer in Een dans met Lucifer en wordt erg gewaardeerd door het publiek. Het feit dat Zephyr, met artiestennaam Versailles, een uitstekende acteur is, blijkt ook nog eens hoe goed hij de hysterische rol van Lucifer speelt, wat helemaal buiten zijn aard ligt. Vandra voelt dat ze nog veel van hem kan leren.

Zephyr (Versailles_gardener) is een OC van kiarablax.

Naarmate het verhaal vordert, zullen er nog vrienden en hun beschrijvingen volgen.

Vijanden

Bacamut, een bloeddorstige aasgier en Ludro, een gemene schaduw lupe, werkten 2 jaar geleden samen in opdracht van hun mysterieuze meester om de zigeuners weg te krijgen uit de 'nobele' landen van Neopia. Bacamut en Ludro hadden hiervoor een heel smerig plannetje bedacht: Ludro deed zich voor als zigeuner van het Dahlia groepje en plunderde de markten van Brightvale, waardoor Bacamut en enkele ooggetuigen naar koning Hagan konden stappen om de hun beklag te doen tegen deze 'criminelen'. De motieven van Ludro zijn nbekend, maar sommigen beweren dat Bacamut dit alles deed in ruil voor een volle maag.

Art

Eigen art

Fanart

Wat geweldige mensen hebben fanart gemaakt voor Ally! ^^



Respectievelijk gemaakt door Lindi, Kiara, Cher, Hanne, Gaby, Lisje, Lizzy en Rob!!

Toybox

Pet me, I dare you

Adoptables

Komen er aan. ooit. :3

Afscheid

*Gaan jullie ook weg?* vraag je verwonderd aan Vandra terwijl je in je ogen wrijft.
*Yup, we trekken verder. We gaan nu richting Kiko Meer en daarna na Neopia Centraal. Over een paar maanden zijn we terug in Brightvale.*
Even gaat er een raar, stekend gevoel door je heen. Je zou best nog wat langer willen blijven logeren in het kamp, maar dat gaat natuurlijk niet. Je volgt Vandra en Shakespeare de caravan uit en je ziet nu dat de tentjes die er gisteren nog stonden, ondertussen al weg zijn.
*Zie je wel, we zijn al bijna de laatsten om te vertrekken!* zegt Shakespeare ngerust. Hij wijst naar de rij neopets die met al hun goederen sleuren. De caravans worden getrokken door de sterkere neopets. Het moest vast raar zijn, denk je, om geen vaste grond te hebben om op te wonen. Zonder veel te zeggen help je Vandra en Shakespeare met het inpakken van hun spullen. Wanneer jullie uiteindelijk klaar zijn, komt een grote skeith jullie richting uit en wijst hij naar Vandra's caravan.
*Klaar om mee te nemen?*, gromt de skeith.
Vandra knikt en de grote skeith heft de caravan zo makkelijk op alsof het een veertje is.

*Zo, wij moeten maar eens verder*, zegt Vandra met een glimlach.
*Ja*, zeg je sip.
*Ach, kop op, we komen elkaar heus nog wel eens tegen!* zegt Vandra optimistisch.
Shakespeare grabbelt in zijn handbagage en doet voor het eerst een vriendelijk gebaar.
*Hier, voor jou* zegt hij vriendelijk en hij overhandigt je een kleurrijk toneelticket. Je kijkt hem stomverbaasd aan waarop hij een beetje moet blozen.
*Voor het volgende toneel, volledig door mij geschreven. En ik speel er nog in mee ook!* zegt hij trots.
*Dankje Shakespeare,* zeg je, en voor ik het vergeet-* je haalt wat neopunten uit je zakken maar Vandra wuift het geld weg.
*Je hoeft niet te betalen, je was mijn speciale gast. Eigenlijk zouden wij net jou moeten betalen, aangezien je ook hebt meegespeeld.*
*Dat meen je toch niet?* zegt Shakespeare doodserieus. Jullie lachen alle drie en nemen een laatste keer afscheid.

Dan volgen Vandra en Shakespeare de rest van de zigeuners naar hun volgende bestemming.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Zo, dit was het. Bedankt voor het lezen van deze pagina, guest, ik hoop dat je ervan genoten hebt. Als je commentaar of feedback hebt, mag je me altijd neomailen op ine2400. ;)

Link terug:


50x50


80x30

Credits:

  • De inhoud, layout en art in deze applicatie zijn allemaal door mij, ine2400, gemaakt. Art van andere gebruikers bevatten hun credits of een link naar hun pagina, uitgezonderd art gemaakt door neopets zelf met de veronderstelling dat hun tekenstijl herkend wordt. De foto van de Dahlia bloem heb ik ergens gevonden op het internet. Gelieve niets te stelen van wat ik of een ander gemaakt heeft.

    Bedankt:

  • Aan de mensen die fanart voor me hebben gemaakt.
  • Aan Rob voor het veranderen van Vandra's geslacht: erg bedankt daarvoor!
  • Nog eens een speciaal bedankje aan Rob en Cher die me door dik en dun gesteund hebben tijdens het maken van mijn applicaties. (:
  • And thank you Olly for letting me adopt Vandradx. It means a lot to me!

    Andere petpages door mij:

    Nynain Conraq Xastre Fwarr ♥ Zuwpi's Grappen Gids HorseMoon Arseinic

    Andere pagina's:
    Mail me voor linktrade!




    • NEOPETS, characters, logos, names and all related indicia
    are trademarks of Neopets, Inc., © 1999-2013.
    ® denotes Reg. US Pat. & TM Office. All rights reserved.
    PRIVACY POLICY | Safety Tips | Contact Us | About Us | Press Kit
    Use of this site signifies your acceptance of the Terms and Conditions